سرود میلاد امام رضا ( ع )

حرم پاک تو مولا. قبله ی هفتم دلهاست

مشهد مقدس تو . به خدا بهشت دنیاست

کوثر جاری تو سقاخونت یا مولا

روزیم کن از اب و دونت یا مولا ( ۲ )

( یا ضامن اهو رضا )

پنجره فولادت اقا . برات کربلا میده

خدا می دونه که اونجا . مریضا رو شفا میده

ای امید و ای پناهم مولا

سائل نیمه نگاتم مولا ( ۲ )

این دل دیوونه ی من . هوا تو کرده دوباره

چی می شه که نوکر تو پا توی حرم بذاره

بر درت عبد ذلیلم مولا یا مو لا

ای بهشت و سلسبیلم مولا یا مولا ( ۲ )

گلی از گلشن ال پیمبر                              سر زد از خانه ی موسی بن جعفر

ابرو کمونه              چه مهربونه

چهره ی زیباش به مثال ماه می مونه

ای گل زهرا ( ۲ ) ای گل زهرا رضا ای گل زهرا

ستاره می باره از اسمونها                        به روی خاک سرزمین دلها

غنچه که وا شد        شوری به پا شد

جشن تولد علی موسی الرضا شد

بارگاهت بهشت اهل ایمان                    حرم عشق تو روضه ی رضوان

اقا گداتم         بده براتم

خاک کف پای همه ی زائراتم

مهمونم کن یه روز مثل کبوتر               کنار سقا خونت بزنم پر

عید سعیده        شادی رسیده

پنجره فولاد رضال کربلا میده

سرود میلاد حضرت معصومه ( س )

ای گل کوثر     عزیز حیدر

دسته گل بنفشه ی موسی بن جعفر

معصومه جان گدای دوره گردم                         تو گل یاسی و من برگ زردم

اخت الرضایی             نور سمایی

روز قیامت بی بی شافع مایی

ای گل کوثر ........

ای همه هستی من معصومه                          می من مستی من معصومه

فاطمه ای تو             کریمه ای تو

گفته پدر در حق تو معصومه ای تو

ای گل کوثر .............

ثانی فاطمه اخت الرضایی                           گلی از گلشن عشق و صفایی

گل وجودم             ذکر سجودم

از تو بود فاطمه جان بود و نبودم

ای گل کوثر ...........

زمزمه امام زمان ( ع )5

مهدی بیا بیا ( ۴ )

ای اخرین امید . در باغ ارزو                      گفتم بگیرم . از دست تو ابرو

دنبال کوی تو           در جستجوی تو         گشتم به هر کجا        { مهدی بیا بیا ( ۴ ) }

خواهم عطای تو . در دل رضای تو           می خوانم ای شها . ندبه برای تو

عشقت به سینه ام     یاد مدینه ام       در لحظه ی دعا            { مهدی بیا بیا ( ۴ ) }

چشمم به انتظار . دارد هوای یار              کی می رسی ز راه . با دیده های زار

ذکر لب همه      ای پور فاطمه          رحمی به ما نما          { مهدی بیا بیا ( ۴ ) }

زمزمه امام زمان ( ع ) 4

دیگه نمونده نایی        امون از این جدایی

سحر دیده به راحت        می شینم تا بیایی ( ۲ )

از این درد فراقت        به لب امده جانها ( ۲ )

( بیا ای گل زهرا - ۴ - )

نگار نازنینم              عزیز بهترینم

همه ترسم از اینه        گل روتو نبینم ( ۲ )

تا وقتی که نباشی         صفا نداره دلها ( ۲ )

********

" سحر خیز مدینه      امیر بی قرینه "

ببین همیشه دارم      غم تو رو به سینه ( ۲ )

یه صبح جمعه اومد      نیومدی تو مولا ( ۲ )

********

مگه وقت خزونه      فلک نا مهربونه

که با دلای عاشق       چه کرده این زمونه ( ۲ )

برای دیدن تو           دعا می خونم اقا ( ۲ )

********

شهادت حمزه ( ع )

ای یاری دین در همه جا کار تو حمزه

پیدا شده ایمان به رخسار تو حمزه 

نامیده نبی سرور خیل شهدایت

عالم شده حیران ز پیکار تو حمزه

در غزوه ی بدر و احد امد سراسر

بر قلب عدو تیغ شرر بار تو حمزه

جان در ره اسلام فدا کردی و مردم

دیدند همه خدمت و ایثار تو حمزه

اندم که شدی نقش زمین در صف پیکار

مشتاق خداوند به دیدار تو حمزه

وقتی که عبا روی تن پاره ات انداخت

چشمان پیمبر شده  خونبار تو حمزه

امد به کنار بدن غرق به خونت

ان خواهر دلسوخته و زار تو حمزه

یادم ز حسین امد و غمخواری زینب

از داغ جگر سوز و غمبار تو حمزه                                                                                          

به یاد کربلا

 

ادامه نوشته

جشن میلاد امام حسین( ع )

 

جشن میلاد علی اکبر ( ع )

 

به مناسبت ایام شهادت حمزه سیدالشهدا

روایاتی در فضائل حضرت حمزه ( ع )

۱- امام رضا علی ه السلام : حضرت رسول ( ص ) فرمود : بهترین برادران من علی است و بهترین عموهای من حمزه است . ( منتهی الامال ص ۱۳۷ )

۲- امام باقر در تفسیر ایه : من المو منین رجال صدقوا ما عاهوالله علیهم فمنهم من قضی نحبه و منهم من ینتظر و ما بدلو تبدیلا

مراد از " من قضی نحبه " حمزه و جعفر و " من ینتظر " علی بن ابی طالب است .

۳- امام باقر : بر ساق عرش نوشته شده است حمزه شیر خدا و شیر رسول الله و سید الشهدا است.

( کافی ج ۸ )

۴- امام صادق ( ع ): هنگامی که علی علیه السلام وارد محشر می شود حضرت زهرا در مقابل ایشان و امام حسن امام حسین از پشت سر و جعفر بن ابی طالب در سمت راست و حمزه سید الشهدا در سمت چپ حضرت قرار می گیرند . ( منهاج الدموع )

یا حسین

ای خون خدا حسین عشق دل زهرایی

سالار شهیدانی نور دل طاهایی

درمان همه دردم از تربت گلگونت

مهرت به دلم افتاد من عبد و تو مولایی

در دایره ی قسمت مرغ دل زار من

افتاده به دامت چون تو سرور و اقایی

ان طاق دو ابرویت شد قبله ی عشاقت

از بهر محبانت تو شافع فردایی

شمعی و دل یاران پروانه ی روی تو

فرزند رسول الله هم قبله ی دلهایی

در ماتم عزمایت گریان ملک و انسان

تنها نه به من مولا بر عالم مولایی

از جام می عشقت یک جرعه کرامت کن

من قطره ی ناچیزم تو وسعت دریایی

سالگرد تخریب بقیع

 

 یوم الهدم :

تا به حال نام یوم الهدم را شنیده اید ؟ یوم الهدم یعنی روز ویران کردن ...
در هشتم شوال سال 1344 هجری قمری پس از اشغال مکه ، وهابیان به سرکردگی عبدالعزیزبن سعود روی به مدینه آوردند و پس از محاصره و جنگ با مدافعان شهر ، سرانجام آن را اشغال نموده ، مأمورین عثمانی را بیرون کردند و به تخریب قبور ائمه بقیع و دیگر قبور هم چنین قبر ابراهیم فرزند پیامبر اکرم – صلی الله علیه و آله و سلم – قبور زنان آن حضرت ، قبر ام البنین مادر حضرت اباالفضل العباس – علیه السلام – و قبر عبدالله پدر پیامبر و اسماعیل فرزند امام صادق – علیه السلام –  و بسیاری قبور دیگرپرداختند . ضریح فولادی ائمه بقیع را که در اصفهان ساخته شده بود و روی قبور حضرات معصومین امام مجتبی ، امام سجاد ، امام باقر و امام صادق – علیهم السلام – قرار داشت را از جا در آورده ، بردند . اما این اولین حمله آنان به مدینه نبود . آنان در سال 1221 هجری نیز یک بار دیگر به مدینه هجوم برده ، پس از یک سال و نیم محاصره توانسته بودند آن شهر را تصزف کنند و پس از تصرف اقدام به غارت اشیای گرانبهای حرم پیامبر – صلی الله علیه و آله و سلم – و تخریب و غارت قبرستان بقیع نمودند .
طبق نقل تاریخی آن ها در این حمله چهر صندوق مملو از جواهرات مرصع به الماس و یاقوت گرانبها و حدود یکصد قبضه شمشیر با غلاف های مطلا به طلای خالص و تزیین شده به الماس و یاقوت و ... به یغما بردند . و این نیز نخستین حمله آنان به مقدسات اسلامی نبود . صلاح الدین مختار نویسنده و مورخ وهابی در کتاب "تاریخ امملکه العربیه السعودیه کما عرفت" بخشی از افتخارات وهابیت در حمله به کربلای معلی را چینن شرح می دهد : در سال 1216 امیرسعود در رأس نیروهای بسیاری از مردم نجد و حبوب و حجاز و تهامه و نواحی دیگر به قصد عراق حرکت نمود و در ماه ذی القعده به شهر کربلا رسید و آن را محاصره کرد . سپاه مذکور باروی شهر را خراب کردند و به زور وارد شهر شدند . بیشترمردم را در کوچه و بازار و خانه ها به قتل رسانیدند و نزدیک ظهر با اموال و غنائم فراوان از شهر خارج شدند ، سپس در محلی به نام ابیض گرد آمدند . خمس اموالرا خود سعود برداشت و بقیه را به هر پیاده یک سهم و به هر سوار دو سهم قسمت کرد .(چون به نظر آنها جنگ با کفار بود)
عثمان بن بشر از ديگر مورخان وهابي درباره حمله به كربلا چنين مي نويسد: "… گنبد روي قبر (يعني قبر امام حسين عليه السلام) را ويران ساختند و صندوق روي قبر را كه زمرد و ياقوت و جواهرات ديگر در آن نشانده بودند، برگرفتند و آنچه در شهر از مال و سلاح و لباس و فرش و طلا و نقره و قرآن هاي نفيس و جز آن‌ها يافتند، غارت كردند و نزديك ظهر از شهر بيرون رفتند در حالي كه قريب به 2000 تن از اهالي كربلا را كشته بودند."
جالب اين جاست كه مورخ مزبور نام كتاب خود را "عنوان المجد في تاريخ نجد" گذاشته و از اين وقايع به عنوان نشانه‌هاي مجد و شكوه و عظكت وهابيت ياد كرده است!
اما اين فقط شيعيان و اماكن مقدسه آن‌ها نبودند كه وهابيان آثار مجد و شكوه خود را در آن به نمايش گذاشته‌اند، مكه مكرمه و طائف نيز از حملات آنان در امام نماند. "جميل صدقي زهاوي" در خصوص فتح طائف مي نويسد: "طفل شيرخواره را بر روي سينه مادرس سر بريدند، جمعي را كه مشغول فراگيري قرآن بودند كشتند، چون در خانه‌ها كسي باقي نماند، به دكان‌ها و مساجد رفتند و هر كس بود، حتي گروهي را كه در حال ركوع و سجود بودند، كشتند. كتاب‌ها را كه در ميان آن‌ها تعدادي مصحف شريف و نسخه‌هايي از صحيح بخاري و مسلم و ديگر كتب فقه و حديث بود، در كوچه و بازارافكندند و آنها را پيمال كردند."
سرزدن اين قبيل امور از پيروان محمد بن عبدالوهاب شگفت نيست! تابعان كسي كه همه مسلمانان را كافر و مشرك مي دانست و مكه و مدينه را قبل از آنكه به دست وهابيان بيافتد، دارالحرب و دارالكفر!مي دانست. در كتاب "الدررالسنيه" مي خوانيم:
"وي - محمد بن عبدالوهاب – از صلوات بر پيامبر صلي الله عليه و اله نهي مي‌كرد و از شنيدن آن ناراحت مي‌شد. صلوات فرستنده را اذيت مي‌كرد و به سخت‌ترين وجه مجازات مي نمود.
حتي او دستور داد مرد نابيناي متديني را كه مؤذن بود و صوت خوشي داشت، چون به حرف او گوش نداده، بر پيامبر صلوات فرستاده بود، به قتل رسانند. بسياري از كتب مربوط به صلوات بر پيامبر صلي الله عليه و آله را به آتش كشيد و به هريك از پيروانش اجازه مي داد قرآن را مطابق فهم خود تفسير كند."
محمد بن عبدالوهاب به نوبه‌ي خود در اعتقادات پيرو"ابن تيميه حنبلي" است، كه در قرن هشتم هجري مي‌زيسته است، از ابن تيميه عقايد جالبي نقل شده است. از جمله اينكه او خدا را جسم مي‌دانست! براي ذات مقدس خداوند دست و پا و چشم و زبان و دهان قائل بود! ابن بطوطه جهانگرد معروف در سفرنامه‌ي حود مي گويد: "ابن تيميه را بر منبر مسجد جامع دمشق ديدم كه مردم را موعظه مي‌كرد و مي‌گفت: خداوند به آسمان دنيا مي‌آيد، همان گونه كه من اكنون فرود مي‌آيم! سپس يك پله از منبر پائين مي‌آمد!"
عقايد او آنچنان سخيف و بي‌مقدار بود كه خود اهل سنت وي را به زندان افكندند و در رد او كتب متعددي را به رشته تحرير درآوردند.
اين قطره‌اي كوچك از مرداب اعتقادات و عملكرد وهابيان در طول اين ساليان است. در طول اين دوران دانشمندان زيادي چه شيعه و چه سني به نقد عقايد وهابيت دست زده‌اند و به شبهات گوناگون آنان پاسخ داده‌اند. يكي از شبهات آنان مسأله‌ي بناء بر قبور است. آن‌ها ساختن بنا اعم از مسجد يا غير آن را بر قبر حرام  مي‌دانند. در اين نوشتار سعي مي كنيم پاسخي مناسب به شبهه‌ي مذكور بدهيم. نخست آنكه: اين شبهه‌ي آنان را صريح آيه‌ي 21 سوره كهف دفع مي‌نمايد، كه در خصوص ماجراي اصحاب كهف از قول مومناني كه مي‌خواستند ياد اصحاب كهف را گرامي دارند مي فرمايد: لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيْهِم مَّسْجِدًا (بي ترديد بر روي قبور آنان مسجدي بنا مي كنيم) دوم آنكه: هنگام ظهور اسلام و در دوران فتوحان اسلامي بناهايي بر قبور انبياء گذشته وجود داشت. از جمله مي‌توان به قبر حضرت داوود و حضرت موسي در بيت المقدس اشاره نمود. جالب اينجاست كه خليفه دوم كه طبق نظر اين آقايان از صحابه است و معصوم، خود براي انعقاد پيمان صلح به بيت المقدس رفت و پس از تسلط بر آن شهر، اقدامي در راستاي از بين بردن اين قبور به عمل نياورد…
اما به راستي قومي كه در تاريخ نه چندان طولاني خود، چنان كه از زبان مورخين خودشان شنيديم قرآن‌ها را در خيابان‌ها لگد مال ساختند و در قتل عام پيروان علي عليه السلام و ساير خلفا فرقي نگذاشتند و مجد خود را در غارت و قتل جستجو مي كردند، شايستگي اين را دارند كه مخاطب يك استدلال قرآني و يا حتي تاريخي قرار گيرند؟!
از در گاه خداوند متعال مسألت داريم كه فتنه‌ي آنان را هر چه زودتر ريشه كن فرمايد و آنان را به اعقابشان كه پيشگامان احراق و هدم و غارت بودند، ملحق فرمايد. آمين

 منبع:امیدواران

 

تسلیت به امام عصر ( عج ) به مناسبت تخریب بقیع

بقیة الله اجرک الله

یوسف زهرا کجایی     در بقیع یا کربلایی

در کنار قبر جدت         حسن ال عبایی

الا ای همسفر

زدوری کن حذر

مدینه می روی

مرا با خود ببر

ابا صالح بیا ( ۴ )

مرغ جانم یا کریمه      ساکن خاک بقیعه

مهدی زهرای اطهر      زائر پاک بقیعه

عزیز فاطمه

دلش پر از غمه

دمادم می کند

فغان و زمزمه

ابا صالح بیا ( ۴ )