آواره گشته ام ز غریبی به کوچه ها          می ریزم اشک غصه و ماتم ز دیده ها

جز طوعه کس نداده پناهی به مسلمت        نامردی همه شده پیدا به چهره ها

بی کس و  تک و تنها . همه در ها بسته به رویم

موج درد و غم . ماتم تو آمده سویم

از سفر کن حذر ( گل زهرا حسین ) ۲ ای حسین جان

کوفه شدر خطر   "       "      "         "           حسین

بسته دو دست من من شده نام تو بر لبم

هر لحظه  لحظه فکر اسیری زینبم گفتم بیا به کوفه نادم شدم

دلشوره  دارم  و  همه  در تاب و در تبم

یاد غربت حیدر  .  یل جیبر به کوفه کردم

شده شهر غریبی . ای حبیبم  دورت بگردم

ذاتشان سنگ پران ( گل زهراحسین )۳ گل زهرا  

می کشند میهمان     "    "     "         "