مجنون الحسین

دلها بی پناهند       غرق سوز و اهند

رفته حیدر کنار گل یاس

دیده های همه پر ز الماس

لرزه افتد به شانه ی عباس        وا مصیبت

[ یا علی یا علی یا علی جان ( ۳ ) یا علی جان]

کرده به پا در دل شب,ختم لی را حسن              بر سر قبر پدرش,با دل پر از محن

می کند زمزمه        که بیا فاطمه

لیله ی قدر و با چشم گریان

گوید از سوز سینه پدر جان

وای از این داغ و از درد هجران       وا مصیبت

[ یا علی...........]

زینب غمدیده کند,گریه برای پدر                   در شب قدر رمضان,گرفته قران به سر

می گوید کجایی           امان از جدایی

مادرش میزبان علی شد

ناله های یتیمان جلی شد

شهر کوفه دگر بی علی شد       وا مصیبت

[ یا علی.......]